Wie zijn wij

     Wij zijn Leonie Triesschijn en Nicole Verschuren, vriendinnen van Loes. Wij wonen in Berkel en Rodenrijs samen met onze 2 tollers, Indy en Mellow. Ik (Nicole) leerde Loes kennen in de zomer van 1986 toen ik als student een vakantiebaan had bij persbureau Reuters in Amsterdam, waar Loes destijds werkte op de Sales Admin. Loes woonde samen met poes Wuppie in de Javastraat. Mijn vriendschap met Loes was in meer dan een opzicht bijzonder. Ze was natuurlijk jarenlang mijn schoonzusje, maar lang, lang voordat ze verkering kreeg met mijn broer Rainier was Loes al een dierbare hartsvriendin. Het klikte meteen tussen ons. Zelfde geboortejaar, we komen uit dezelfde streek, als kind hadden we dezelfde hekel aan de kartonnetjes met schoolmelk. We hadden veel interesses gemeen waaronder de muziek van Joe Jackson, Crowded House en van de 70ties (TopPop yeah!), detectives op TV en we hielden van een goede slok. Later in 1991 kwam Leonie er bij. Loes en Leonie waren vanaf de eerste ontmoeting de beste maatjes, zij waren twee handen op een buik.
Ik denk terug aan de fijne dingen met Loes: de concerten die we samen en met vrienden bezocht hebben, de talloze restaurant- en kroegbezoeken zowel in Amsterdam als in Haarlem, vakantietripjes naar Rome, Brussel en zelfs rendez-vous in Hong Kong! 
Oudejaarsavond zal voortaan nooit meer dezelfde zijn. Feest bij Loes in Haarlem terwijl de Top2000 de laatste hits op weg naar nummer 1 afspeelt is een anker geworden. De afgelopen jaren zijn die natuurlijk heel bijzonder geweest. We hebben wat af geproost op weer een nieuw begin, wensten elkaar zoveel gezondheid toe als we maar konden en ook: Heb het goed! 
 

                          Haarlem 9 februari 2008 Feestje in Brasserie Lambermon's - Nicole, Loes en Leonie (vlnr)


Veel hebben we in die 25 jaren met elkaar meegemaakt en doorleefd, de ups en de downs aan beide kanten. Alles van zo dichtbij. Nadat op 14 november 2007 bij Loes longkanker met uitzaaiingen geconstateerd waren, nam haar leven een drastische wending. Een aantal jaren eerder, begin februari 2004, was Loes gestopt met roken. Toen het er naar uitzag dat deze zoveelste poging echt ging lukken, besloten Leonie en ik ook te stoppen. We vonden er niks meer aan, een sigaretje zonder Loes. En wij gingen haar steunen. Solidariteit. Ook dat vind ik zo bijzonder aan onze vriendschap: dat je elkaar inspireert het beste uit jezelf te halen.

De laatste jaren van Loes' leven waren intens en overweldigend. Een leven met lef in het hier en nu. Wetend dat ze ongeneeslijk ziek was, was er bij Loes geen plaats voor de naderende dood. Reizen werd haar passie, tussen de chemokuren en de bestralingen door. Loes ademde het leven in, onnavolgbaar en vastberaden. Gaat ze nu alweer? Waar put ze de kracht uit?, vroegen wij ons dikwijls af. Uit groene thee, biologische wijn, pure chocolade van Tony's Chocolonely en haar dieet tegen kanker. Loes geloofde daar heilig in. Zo lang Loes leefde - en dat was achteraf jaren langer dan haar longarts en de statistieken voor mogelijk hadden gehouden - hield ze het gelijk aan haar kant. Natuurlijk! En niet te onderschatten, uit haar levenslust. Die schonk haar een letterlijk grenzenloos vermogen haar dromen om te zetten in daden en hiervan mateloos te genieten.
Loes moeten loslaten was een van de zwaarste opgaven ooit. De warmte van onze vriendschap en de dierbare herinneringen aan Loes houden we vast.


Afscheid - Adriaan Morriën

Zul je voorzichtig zijn? 

 Ik weet wel dat je maar een
boodschap doet
hier om de hoek
en dat je niet gekleed bent voor
een lange reis.
 


Je kus is licht,
je blik gerust
en vredig zijn je hand en voet.   

Maar achter deze hoek
een werelddeel,
achter dit ogenblik
een zee van tijd.


Zul je voorzichtig zijn?