ABC

De tekst is ontleend aan de toespraak 'Dag Loes' voorgelezen door Gabriël Verheggen tijdens het afscheid van Loes op 31-3-2011.

Ik ben Gabriël Verheggen, directeur ABC Architectuurcentrum en Loes' laatste werkgever. Ik wil voor de familie van Loes, vriendinnen en vrienden, collega's en bekenden schetsen wat Loes betekende voor het ABC Architectuurcentrum Haarlem, voor haar collega's, voor mij.

Loes kwam op 1 januari 2005 bij het ABC als financieel administratief medewerkster. Daarmee had het ABC een goeie in huis gehaald. Dat werd al snel duidelijk. Ter zake kundig en slim, handig en een echte 'aanpakker'. Loes wist van wanten. Met haar Noord-Hollandse nuchterheid had zij de boel gauw op orde en zich het werk eigen gemaakt. Zij had het bij het ABC zichtbaar naar de zin en al snel deed zij dan ook meer dan alleen de administratie waarvoor zij feitelijk was aangenomen. Zij kon bij het ABC veel van haar kwaliteiten en interesses kwijt. Zo was Loes handig met computers en programma's, de bibliotheek, fotografie en vooral met het regelen van dingen.

              Loes met het ABC in het Haarlems Dagblad                                     Amsterdam 2005 - varen op het IJ Mirthe, Pieter, Margaret, Irene en Loes (vlnr)



Toen ik eind 2008 directeur werd van het ABC was inmiddels bekend dat Loes kanker had. Zij was daar heel open en direct over. Zij maakte er ook grapjes over en zij ging het ogenschijnlijk gebruiken als legtimatie om zoveel en zo vaak te gaan reizen als haar lichaam dat toestond. Terecht. Vol bewondering en ontzag zagen wij als collega's en vrijwilligers dat aan. "Dat doet ze maar mooi", zeiden wij dan tegen elkaar als er weer een kaartje kwam uit een ver oord, in de oprechte hoop dat Loes dat nog heel lang en heel vaak zou blijven doen. Want wij waren er allen van overtuigd dat zolang Loes maar reisde en met plannen rondliep om weer nieuwe oorden te ontdekken - of reeds bezochte terug te zien - wij haar in de buurt zouden hebben en zij dus een van ons zou zijn...
 
In oktober 2009 moest ik met Loes het gesprek aangaan, omdat die rotziekte te pas en te onpas opkwam en het werk bij het ABC toch ook gedaan moest worden. Er moest iemand anders komen op haar plaats... Ik zag enorm tegen dat gesprek op, maar we kwamen - mede door haar pragmatische houding - er al heel snel op uit dat het ABC en ik Loes niet kwijt wilden en Loes het ABC niet. Ik ging haar daarom ontslaan, zo spraken we af, om haar vervolgens aan te nemen voor 0 uur. Daarmee geen druk dus op haar schouders behalve dan wanneer zijzelf meende dat zij dat aankon.

2007 Het ABC viert Kerstmis - Loes, Bernadette en Erica (vlnr)                                                   Gerry, Margaret en Loes (vlnr)



Wat Loes persé en alleen zelf wilde blijven doen was de zogenaamde ABC-stippencomputer blijven beheren. Op deze computer met touchscreen in de grote tentoonstellingsruimte zijn de toekomstige gebouwen van Haarlem te zien. Dat wilde zij dus zelf blijven actualiseren en dat was akkoord, mits ik dan wel de gebruiksaanwijzing en toegangscodes van haar kreeg zodat ook iemand anders... Dat was de afspraak. "Ja Loes, dat was de afspraak!"

Is het nu symboliek dat zij dat stukje toekomst voor haar zelf heeft gehouden en niet heeft losgelaten of...? Ik denk eerlijk gezegd dat zij op deze manier ons wil laten weten dat zij zo betrokken blijft bij de toekomst van het ABC. "En Loes, ik gun je dat". In gedachten heb ik daarom die stippencomputer al omgedoopt in de 'Compter van Loes' en ik ga er echt voor zorgen dat-ie het gaat doen!
 
Wij wisten beiden dat de kans heel groot was dat er een moment zou komen dat zij zich gewonnen moest geven. Toen het moment dan toch was aangebroken, was de schok echter niet minder groot. Het kwam voor ons, voor mij toch onverwacht.
                               Walter en Loes                                                                                                                             Loes, Marijke en Sandra

 
 
Loes, wat fijn dat wij je collega's mochten zijn en ik je baas.
Loes, je was niet de makkelijkste maar wel een heel bijzondere!
 
Loes, we gaan missen dat je mee-eet bij onze gezamenlijke lunch.
Loes, we gaan je verhalen missen over je twee katten.
Loes, we gaan je missen bij borrels na het werk.
Loes, we gaan de foto's en verhalen missen van je reizen.
Loes, we gaan je vette lach missen tezamen met dat West-Friese zangerige accent.
Loes, we gaan jouw woorden missen als "Zou je dat nou wel zo doen?"
Loes, we gaan je betrokkenheid, inzet, enthousiasme en trots missen op en voor het ABC.
Loes, we gaan nog veel meer missen maar weten nu nog niet wat.

Dag Loes,
Dag, bijzonder dapper mens!